Skip to Content

Waarom wordt er Nalorex (naltrexone) voorgeschreven voor een patiënt die een beginnende burn-out heeft? Nalorex is geïndiceerd voor de behandeling van opiaatverslaafden.

Vermoedelijk heeft de toepassing van naltrexon in deze casus te maken met het chronisch vermoeidheidssyndroom. De bij deze toepassing gebruikte dosis ligt tussen 0.5 en 4.5 mg naltrexon, wat veel lager dan de gebruikelijk 50 mg. Vooral slaapproblemen en pijn worden beïnvloed. Via perifere opiaatreceptoren zou er een gunstige invloed zijn op een bij deze ziekte gebrekkig werkend thermoregulatiesysteem.

Naltrexon is een specifieke opiaatantagonist, die competitief bindt aan de opiaatreceptoren en zo de werking van exogene en endogene opiaten afremt. Het middel heeft naast zijn opiaatremmende eigenschappen weinig of geen intrinsieke effecten. De erkende indicatie is de ondersteunende behandeling voor patiënten, die een ontwenningskuur hebben gevolgd en voordien verslaafd waren aan opiaten [1].

Een rechtstreeks verband tussen naltrexon en burn-out werd niet gevonden. Vermoedelijk heeft de toepassing van naltrexon in deze casus te maken met de mogelijke werking bij myalgische encephalomyelitis / chronisch vermoeidheidssyndroom (ME/CVS).

De bij deze toepassing gebruikte dosis ligt tussen 0.5 en 4.5 mg naltrexon, wat veel lager dan de gebruikelijk 50 mg. De hypothese voor de werking van dergelijk lage dosissen stelt dat de partiële blokkade van de opiaatreceptoren het lichaam aanzet tot de aanmaak van meer opiaatreceptoren, waarvan men vermoedt dat die ondermaats actief zijn gedurende het ziekteverloop. Die werking heeft weinig effect op de vermoeidheid maar wel op de slaap en op de pijnen. Ook perifere opiaatreceptoren, die een rol spelen in de aanpassing van de huiddoorbloeding, zouden worden gestimuleerd. Een ondermaatse activiteit van deze receptoren wordt dan in verband gebracht met een gebrekkig werkend thermoregulatiesysteem. De behandeling is goedkoop en zou soelaas bieden voor een aantal vervelende symptomen. Dit wordt momenteel nog onderzocht maar het is mogelijk dat deze behandeling op weg is om een standaardbehandeling te worden bij ME/CVS [2].

Recente of nog lopende studies wijzen daarenboven ook op het mogelijk nut van lage dosis naltrexon bij fibromyalgie [3], multple sclerose, ziekte van Crohn en complex regionaal pijnsyndroom. Pijn en andere symptomen worden  significant gereduceerd. Naltrexon zou daarbij anti-inflammatoir werken in de hersenen via een effect op de microgliacellen in de hersenen. Deze effecten zouden zich enkel bij lage dosissen manifesteren en totaal los staan van de werking op de opioïde receptor [4].

Referenties: 

[1] Naltrexon, Samenvatting van de Productkenmerken, geraadpleegd op 14 juli 2014

[2] de Meirleir K., Mogelijke behandelingen - Low Dose Naltrexone, Wetenschap voor Patienten - ME/cvs Vereniging, 27 maart 2013

[3] Kate Johnson, Confirmation: Low-Dose Naltrexone Eases Fibromyalgia Pain,  American Academy of Pain Medicine (AAPM) 28th Annual Meeting, Medscape Medical News, february 27, 2012

[4] Younger J, Parkitny L, McLain D., The use of low-dose naltrexone (LDN) as a novel anti-inflammatory treatment for chronic pain, Clin Rheumatol. 2014 Apr;33(4):451-9.
Auteur:

Auteur:
Luc Leyssens

Datum laatste actualisatie: 14 juli 2014

Expert: 
lucls5261