Skip to Content

Een patient neemt Wellbutrin XR 300. De arts schrijft ged. 1 week Xanthium 400 mg 2x1/d voor. Delpi meldt een interactie ivm convulsies. De dokter stelt voor Wellbutrin 1 week te staken. Is dit relevant?

In afwezigheid van bijkomende risicofactoren is stopzetting van de bupropion-behandeling niet noodzakelijk. Wel wordt de dosis bupropion uit voorzorg zo laag mogelijk gehouden en dient de patiënt goed te worden opgevolgd. In elk geval geven we de voorkeur aan een bupropionpreparaat met vertraagde vrijstelling. Uiteraard is de keuze voor een alternatieve behandeling altijd beter. Zo mogelijk wordt theofylline gemeden. De rol van dit middel is vandaag erg beperkt.

De op deze interactie toepasselijke monografie in DelphiCare [1] vermeldt letterlijk: "Bupropion mag bij patiënten met predisponerende factoren voor een verlaging van de convulsiedrempel enkel gebruikt worden wanneer het potentieel nut opweegt tegen het potentieel toegenomen risico voor het optreden van convulsies. De baten/risicoverhouding moet telkens individueel beoordeeld worden."

Genoemde monografie is van toepassing op een vrij indrukwekkende lijst van geneesmiddelen die alle de convulsiedrempel verlagen, waaronder theofylline, maar ook antidepressiva, antipsychotica, centrale stimulantia, opiaten, systemische steroïden, carbapenems, fluorochinolonen, interferons, chloroquine, mefloquine e.a.. De interactie wordt ook door andere interactiecheckers als ernstig geklasseerd [2,3]. De stijging van het risico is immers dosis-gerelateerd maar ook additief. Dit laatste betekent dat, bij gelijktijdige behandeling met andere stoffen uit de reeks, de individuele epileptogene  risico's met elkaar mogen worden opgeteld.

Voor bupropionpreparaten met onmiddellijke afgifte bedraagt de geschatte aanvalsincidentie  nagenoeg 0.4% bij doseringen tussen 300 - 450 mg/dag (348 - 522 mg/dag bupropion hydrobromide). Het risico stijgt 10-voudig bij een hogere dosis van 450 - 600 mg/dag. Bij preparaten met vertraagde vrijstelling werden incidenties gemeten van ± 0.1% bij 300 mg/dag en 0.4% bij 400 mg/dag.

Of de behandeling met bupropion tijdelijk moet worden gestopt kan niet met een resoluut ja of neen worden beantwoord. Andere factoren spelen mee. Hebben we te maken met een oudere patiënt, een patiënt met gekende epileptische episodes in het verleden of zijn er andere bijkomende risicofactoren zoals een hoofdtrauma, een hersentumor, levercirrose, een metabole aandoening of een infectie van het centraal zenuwstelsel? Wordt de patiënt behandeld met suiker verlagende middelen of is er sprake van excessief gebruik van alcohol- of sedativa, of van een verslaving aan opiaten, cocaine, stimulantia?

In afwezigheid van bijkomende risico verhogende factoren is stopzetting van bupropion-behandeling niet noodzakelijk. De SKP van Wellbutrin XR® sluit een rebound-effect overigens niet uit en prefereert een uitsluipperiode boven een abrupte stopzetting, maar vermeldt er wel bij dat er in dat verband nog nooit problemen werden gesignaleerd [4]. Het meest gelezen standaardadvies luidt, de dosis bupropion uit voorzorg zo laag mogelijk te houden en de patiënt van nabij op te volgen. In elk geval geven we de voorkeur aan preparaten met vertraagde vrijstelling. Uiteraard is de keuze voor een alternatieve behandeling altijd beter, indien mogelijk.  De rol van theofylline is op zich meer en meer beperkt en zelfs omstreden. Is er geen alternatief voor theofylline? Theofylline wordt best voorbehouden in situaties waarin eerste keuze behandelingen met inhalatiecorticosteroïden, langwerkende β2-mimetica en/of  leukotrieenreceptorantagonisten gecontra-indiceerd of onvoldoende werkzaam zijn [5]. Of dit hier het geval is, zal de arts moeten beoordelen.

Referenties: 

[1] DelphiCare,  geraadpleegd op 26 december 2013

[2] Medscape: drug-interactionchecker, geraadpleegd op 26 december 2013

[3] Drugs.com: drug-interactionchecker, geraadpleegd op 26 december 2013

[4] SKP van Wellbutrin XR®, geraadpleegd op 26 december 2013

[5] GOLD-richtlijnen, Global initiative for Chronic Obstructive Lung Disease (GOLD), geraadpleegd op 26 december 2013

Auteur:
Luc Leyssens

Datum laatste actualisatie: 26 december 2013

Expert: 
lucls5261