Skip to Content

Kan ik aanraden om thuis zelf met keukenzout een zoutoplossing te maken om de neus te spoelen?

Een eenvoudig recept volstaat inderdaad om een isotone zoutoplossing te bereiden. Voeg een afgestreken eetlepel zout of zeezout toe aan een liter niet-bruisend mineraal water. Plaats deze fles in de koelkast en neem juist voor gebruik de benodigde hoeveelheid af.

Nasale irrigatie heeft als doel de sinussen te reinigen. Een eenvoudig recept  volstaat inderdaad om een isotone zoutoplossing te bereiden. Het is niet aan te raden hiervoor zuiver water te gebruiken omdat dit vrij irriterend kan zijn. Een isotone zoutoplossing benadert het best de natuurlijke situatie en irriteert het minst.
9 g afwegen en in 1 liter lauw water oplossen is een nauwkeurig methode. In de keukenpraktijk is  een weegschaal evenwel niet altijd voorhanden en zal men zich behelpen met volumes.  

Keukenrecepten

De dienst kindergeneeskunde van de KULeuven geeft een brochure uit met de gebruiksaanwijzing van het neuskannetje, een zeer efficiënte neusspoeltechniek.  Daarin staat een eenvoudige bereidingswijze beschreven.

"Voeg een afgestreken eetlepel zout of zeezout toe aan een liter niet-bruisend mineraal water. Plaats deze fles in de koelkast en neem juist voor gebruik de benodigde hoeveelheid (meestal  ±450 ml) in het kannetje."

Wenst men kleinere volumes te bereiden, dan kan men andere lepelformaten aanwenden om de hoeveelheid zout af te meten.

"Breng  200 ml lauw water in een maatbeker en voeg een afgestreken theelepel zout toe  (idealiter  zou ±1.8 g zout moeten toegevoegd worden). "

De lepelmethoden zijn uiteraard weinig nauwkeurig en leveren meestal hypertone oplossingen af.  Gelukkig is dit in deze context geen echt probleem aangezien ook hypertone oplossingen hun werk doen.

Diverse bronnen beschrijven varianten van deze methode. De instructies spreken elkaar soms wat tegen, bij gebrek aan een eenduidige officiële richtlijn. Soms wordt uitdrukkelijk vermeld dat het water niet gekookt hoeft te zijn, andere gaan uit van vooraf gekookt water. De oplossing kan bij kamertemperatuur enkele dagen bewaard worden, in de koelkast wat langer. Sommige recepten vermelden de toevoeging van een mespunt bakpoeder, zogenaamd om de oplossing wat te "verzachten".

In ieder geval dient men voldoende lang te mengen tot het zout volledig is opgelost.

Onnauwkeurige lepels?

Als we, bvb  in Wikipedia, hopen een exacte definitie van het begrip theelepel te vinden, komen we bedrogen uit. Het artikel is de moeite van het lezen waard. We onthouden eruit dat een theelepel in feite alles kan zijn tussen 2.5 ml en 6 ml. Officieel wordt het begrip theelepel wel gelijkgesteld aan 5 ml, althans wanneer het om de labels op Amerikaanse voedingsproducten gaat, maar het is duidelijk dat niet elke theelepel in elke keukenschuif hieraan voldoet en dat de definitie van het begrip theelepel nogal rekbaar is. In ons land hanteren we eerder de begrippen koffielepel (5 ml), dessertlepel (10 ml) en soeplepel (15 ml). Een theelepel is naar onze normen nog kleiner dan een koffielepel (vb. 2ml). Verwarring alom dus.

Het gebruik van lepels is verre van nauwkeurig en levert meestal hypertone oplossingen op. We deden een steekproeftest met een gewone koffielepel en vonden nagenoeg 6.5 g keukenzout in een afgestreken lepel.   Een test met een "echt" theelepeltje van  ±2ml kwam dichter in de buurt (1.7 g) indien we 200 ml water toevoegen, maar onze "echte" theelepel beantwoordt dan weer niet overal aan de definitie van het begrip theelepel. Het begrip eetlepel/soeplepel is gelukkig wel eenduidiger.

Of .. hoe een eenvoudig probleem toch nog ingewikkeld kan worden.

Referenties: 
Expert: 
lucls5261