Skip to Content

Kan curcuma gebruikt worden om PSA-waarden (bij prostaataandoeningen) te verlagen en in welke dosering ?

De ontstekingsremmende eigenschappen van bereidingen op basis van Curcuma longa werden reeds veelvuldig aangetoond. Bij een dosis, bio-equivalent met 5800 mg curcuminoĆÆden, mag op basis van bestaande studies een verlaging van de PSA-waarden en verbetering van de algemene symptoomscore (IPSS-score) worden verwacht.

De ontstekingsremmende eigenschappen van bereidingen op basis van Curcuma longa werden inderdaad reeds veelvuldig aangetoond.
Verschillende ontstekingsbevorderende of gerelateerde parameters worden hierbij gemedieerd zoals TNF-α, IL-1β, NF-κB, COX-2, LIPOX, malondialdehyde, C-reactief proteïne, prostaglandine E2, GST, fosforylase kinase, creatinine, PSA, … .

Dit wordt vnl. in verband gebracht met de aanwezige curcuminoïden. Curcuma longa wortel bevat tussen de 2 – 6 % totaal curcuminoïden met als sterkst vertegenwoordigde component curcumine (80 – 90 %) naast demethoxycurcumine en bisdemethoxycurcumine. Deze kunnen een verschillend effect uitoefenen op bovenstaande parameters.

Probleem bij de praktische toepassing is de zeer beperkte opname van deze componenten t.h.v. het maagkanaal bij orale toediening, gekoppeld aan een snelle metabolisatie en eliminatie.
Daarom werden verschillende preparaten ontwikkeld die de opname van deze componenten drastisch verbeteren. Deze omvatten het gebruik van piperine (vertraagde glucuronidatie) en gebruik van nanopartikels, liposomen, fosfolipide complexen en cyclodextrine. Ook het in de vraagstelling gebruikte product “Curcuflam-forte®” omvat het gebruik van cyclodextrine en tween 80.

Wat betreft de invloed op het PSA-gehalte werd in de literatuur inderdaad een effect vermeld bij enkele studies. Een gerandomiseerde, dubbel blind, placebo gecontroleerde studie bij 58 patiënten met prostaatkanker vermeldt een significante daling bij aanwenden van een combinatiepreparaat op basis van 100 mg curcumine en 40 mg isoflavones. Hierbij is het curcumine-effect niet direct numeriek af te leiden aangezien ook de isoflavones een effect kunnen uitgeoefend hebben.
Anderzijds werd het gebruik van Meriva® nagegaan bij goedaardige prostaatvergroting bij een dosering van 2 x 100 mg curcumine/dag, dit in aanvulling van een standaardbehandeling (bij 61 patiënten). Bij Meriva® werden de curcuminoïden gelecithiniseerd, waardoor de curcuminoïdenabsorptie 29x kan worden verhoogd (absorptie van de drie verschillende curcuminoïiden stijgt niet in gelijke mate). Dit betekent dat de aangewende dosis in principe bio-equivalent is met 5800 mg curcuminoïden. Er werd een significante sterkere verbetering van de IPSS-score (international prostate symptom score) waargenomen bij de patiëntengroep die Meriva® kreeg toegediend in vergelijking met de basisbehandeling.

Wanneer men de doseringen beschouwt, ingenomen door de patiënt in de vraagstelling (nvdr bijkomende details werden verstrekt door de vraagsteller) komt men tot het volgende beeld.

  • Inname van 1 tablet “Curcuflam forte®” (uit de vraag kan niet worden afgeleid of de patiënt 1 of 2 tabletten/dag neemt) komt overeen met 14,82 mg curcuminoïiden effectief. Het gaat hier echter om een bereiding op basis van cyclodextrine en tween 80 waardoor de biobeschikbaarheid sterk wordt verhoogd en, op basis van in vitro testen met “Caco 2 cellen”, equivalent kan worden gesteld met 4800 mg natief curcumine.
  • In aanvulling wordt er ook nog “Altisa curcuflam” genomen waarin 665 mg curcuminoïden.

Dit brengt het totaal op 5465 mg natief cucuminoïden/dag (indien telkens 1 tablet van beide wordt gebruikt) . Deze dosering is nagenoeg equivalent met diegene vermeld in de Meriva® test.

Op basis hiervan kan bijgevolg worden afgeleid dat bij genoemde doseringen inderdaad een verlaging van de PSA-waarden en verbetering van de algemene symptoomscore kan worden verwacht.

Referenties: 

[1] Gupta S.C. et al.. 2013 The AAPS J. 15 (1): 195-218.

[2] Yallapu M.M. et al. 2010 Colloids and Surfaces B: Biointerfaces 79: 113-125.

[3] Ledda et al. 2012 Panminerva Med. 54 (1 suppl. 4): 17-22.

[4] Ide H. et al. 2010 Prostate 70 (10): 1127-1133.

Auteur:
 

Prof. Dr. K. Demeyer
VUB - FAFY
Laarbeeklaan 103,
B-1090 Jette.

Datum laatste actualisatie: 16 april 2013

Expert: 
expert